Doopgetuigenissen

Het geloof heb ik, Ruben Arnhem (35) vanuit huis uit meegekregen. Na mijn geboorte gingen al snel de doopkaarten de deur uit voor een groots katholiek doopspektakel. Vervolgens ging ik naar protestantse scholen, waarbij ik altijd van de spannende Bijbelverhalen genoot. Met een klasgenoot ging ik vanaf groep 7 wekelijks, helemaal aan de andere kant van de stad, naar een evangelische gemeente. Ze deden daar veel voor jongeren en daarom ging ik daar met plezier naar toe. Later verwaterde dat en was ik er weinig tot niet mee bezig. 

Ongeveer een jaar geleden had ik last van paniekaanvallen. Ik ben altijd druk met mijn werk als docent en allerlei andere nevenactiviteiten. Ik had weer behoefte aan de zorgeloze zondagen. Het samenkomen in de kerk, samen zingen en het luisteren naar mooie Bijbelverhalen. Alleen wist ik niet naar welke kerk ik moest gaan. Het moest wel een kerk met niet te veel dogma's zijn. Een plek waar je mag zijn, zoals je bent. Alsof het zo moest zijn, was ik tijdens een gesprek met een student afgeleid door het kruisje aan zijn ketting. Ik vroeg hem naar welke kerk hij gaat. Hij sprak vol enthousiasme over Mozaiek. Dit maakte mij nieuwsgierig. Hierdoor ging ik uitzoeken of Mozaiek een plek is, waar ik mij thuis zal voelen.

Manuel, de student waardoor ik weer naar de kerk ga, zou binnenkort gaan dopen. Tijdens een gesprek over het doopproces had hij het over mogelijke spontane dopers. Dat heeft mij aan het denken gezet. Na een jaar actief te zijn binnen Mozaiek (0318, 020 en 010, waarvan 010 mijn thuisgemeente is), denk ik dat het tijd is om met de doop te bevestigen dat de verloren zoon weer terug is, in een kerk waar hij zich thuis voelt. 

Een dag voor de doopdienst vroeg ik aan Jezus of hij mij een teken kan geven, zodat ik zeker weet dat ik mij de volgende dag semi-spontaan moet dopen. De volgende ochtend deed ik mijn tuindeur open om te genieten van opkomende zon. Opeens kwam er een duif aanvliegen. 
In zijn mond had hij een grote tak. Ik dacht meteen aan twee dingen. De heilige geest bevestigt dat ik mij moet laten dopen, terwijl in mijn hoofd ook het verhaal van Noach passeerde, die door de duif met een tak wist dat er land in zicht is en het nieuwe leven gaat beginnen.