Marit Klootwijk
God heeft het laatste woord over mij.
Ik ben geboren met één nier in plaats van twee. Na mijn geboorte kwam er een dokter naar mijn ouders en hij stond aan het voeteneind van mijn moeders bed toen hij zei “geniet nog maar van haar, want ze zal haar eerste verjaardag niet halen.” Maar 18 jaar later sta ik hier. Gods plan met mijn leven hield niet op bij mijn eerste levensjaar. In Psalm 139: 16 word gezegd “Al mijn dagen stonden al in uw boek toen ik nog niet één dag daarvan had geleefd”, Deze tekst heb ik altijd extra mooi gevonden, omdat dit mij eraan herinnert dat God het laatste woord heeft over mijn leven.
De controle loslaten en vertrouwen zijn niet mijn sterkste punten. Dit loopt soms uit op weglopen van God en van Zijn plan afwijken. Maar elke keer als ik mij dan omdraai en terug ga naar God, voel ik dat hij met open armen staat te wachten om mij in zijn armen te sluiten. Dat Hij zijn hand uitstrekt naar mij met de vraag of ik alles aan Hem wil geven wat mij tegenhoud. Maar het weglopen van God en terugkomen voelt als een never-ending cycle.
Deze never ending cycle is voor mij nu genoeg geweest en ik wil mijn zorgen, onzekerheden, twijfels en alles wat daarbij komt kijken los laten. Ik wil alles in Gods uitgestrekte hand leggen en samen met Hem mijn leven doorlopen. Ik wil vertrouwen op Hem en mijn hulp bij Hem zoeken. Daarom laat ik mij dopen, ik laat mijn leven los en ik geef de controle aan God, Hij mag mijn dagen verder schrijven.
