Doopgetuigenissen

Als kind ben ik gedoopt, een keuze van mijn ouders waar ik dankbaar voor ben. Mijn vader gelooft niet, mijn moeder wel, dus wij gingen niet met regelmaat naar de kerk. Ondanks dat had ik als kind een enorm geloof. Pas als tiener ging ik vragen stellen en besloot ik zelf weer naar de kerk te gaan. Mede hierdoor ben ik in Zuidland terecht gekomen bij een Christelijk Jongeren Koor. Na een warm ontvangst was ik al snel uitgenodigd om mee te doen met de plaatselijke Christelijke Jongeren Vereniging. Hier heb ik mijn man John mogen ontmoeten. Met hem heb ik de Youth Alpha mogen doen en heb ik levend geloof en de Heilige Geest mogen ontvangen. Samen hebben we belijdenis gedaan in de protestantse kerk in Zuidland. Maar er miste wat. Vrienden en gemeenteleden lieten zich dopen in andere gemeenten, omdat dit in Zuidland niet gedaan wordt. Wij voelden ons hier niet lekker bij, ondanks dat ons verlangen om te dopen al wel aanwezig was. We hebben dit jaren opzij gezet, in de hoop dat het ooit wel in Zuidland zou mogen. In de coronatijd hebben wij, zoals zovelen, Mozaiek ontdekt. Ondanks dat wij niet zoekende waren naar een andere gemeente of kerk, voelde dit als thuiskomen en zijn we vanaf dag 1 aangehaakt bij Mozaiek 010. Nu we sinds een klein halfjaar ook officieel deel zijn geworden begon het verlangen om te dopen ook te groeien.

Met mijn doop wil ik God danken. Mijn hele leven heeft Hij met mij gewandeld en ik met Hem. Sinds we bij Mozaiek zijn, zie ik zijn rijke zegeningen toenemen. Ik kan alleen maar zeggen dank U wel en kom maar op, kom verras ons!