Joëlle van Houdt
Sinds ik klein ben geloof ik al in God. Als ik ‘s avonds bang was in het donker, ging mijn moeder samen met mij bidden en voelde ik altijd meteen rust. Later in mijn leven heeft God ook een hele grote rol gespeeld bij mijn zusje. Na jarenlang vaak ziekenhuis in en ziekenhuis uit voor buikpijn waar doktoren niks aan konden doen, was er een gebedsdienst op Opwekking die ik hoorde toen ik op bed lag ergens in Zeeland. Ik was toen 11/12 jaar. Er werd op dat moment specifiek gebeden voor buikpijn, dus ik ben toen ook gaan bidden. Sinds dat moment is de buikpijn weg gegaan bij mijn zusje. Toen wist ik heel zeker, God bestaat en Hij doet nog steeds wonderen. Op dat moment heb ik ook tegen God gezegd “ik wil U volgen” en dat heb ik ook gedaan. Toen ik in de GKV zat (daar ben ik in opgegroeid) vond ik het heel apart waarom ik dan nog voorin de kerk “ja” moest zeggen terwijl ik allang ja had gezegd en dat dat een moment was tussen God en mij, en niet tussen mensen die ik niet ken, God en mij. In Mozaïek merkte ik dat dopen je oude leven achter je laten betekent en volledig met Hem verder leven. Dat betekent niet dat straks alle wereldse verleidingen weg zullen zijn, maar dat ik wel met Jezus wandel en met Hem alle keuzes in mijn leven wil gaan maken. Alleen ga ik het nooit kunnen, maar met Zijn genade en onvoorwaardelijke liefde voor mij, kan ik alles aan. Dat is dus ook de reden waarom ik mij wil laten dopen.
