Doopgetuigenissen

Ik ben in een christelijk gezin opgevoed. Wist altijd van God maar had nooit een relatie met Jezus.

Vanaf de middelbare school heb ik me altijd erg alleen gevoeld. Ook terwijl ik gewoon vrienden om me heen had. Ik was super onzeker over mezelf. Dit heeft erin geresulteerd dat ik mijn waarde altijd in andere mensen ben gaan zoeken.

Ik gebruikte drugs vanaf mijn 17de, dronk en rookte en voelde me zo leeg van binnen zelfs terwijl ik ook belijdenis deed.

Dit deed ik In de hoop me beter te voelen maar niet om mijn oude leven daadwerkelijk achter me te laten. Ik wilde zo graag stoppen met alles maar het lukte me niet zelf.

Toen ik op een dag zelf geblowd had en na 5 minuten in tranen uitbarsten riep ik in mijn ellende om hulp van God.

Ik hoorde op dat moment heel hard: ‘Dit gevoel komt niet van mij’ in 1 klap was ik nuchter en veranderde mijn tranen van zoveel ellende in tranen van genade.

De 2 maanden erop was ik ‘on fire’ voor God maar leven ging in de weg zitten. Mijn grootste ‘struggle’ was weg waardoor ik gewoon weer terug viel in leven voor de wereld.

Ik werd zwanger waar mijn vriend en ik super blij mee waren. We waren toen 5 jaar samen dus we voelde ons ook echt klaar hiervoor. Ook werk en mn opleiding werd heel druk en ik liet God hierdoor weer links liggen. Tijdens mn zwangerschap voelde ik me vreselijk alleen en kreeg ik weer heel veel angsten. Ik had altijd in mn achterhoofd dat ik de bijbel kon openen maar een enorm gevoel van schaamte kwam over mij heen elke keer als ik dacht over hoe God mij bevrijd had van waar ik zo lang mee had geworsteld en hem hierna weer achter gelaten had.

Na de geboorte van ons zoontje voelde ik me meer alleen dan ooit. Mijn vriend ging na de kraamtijd weer werken waardoor ik dagen alleen zat. Onze baby had koemelk allergie dus de eerste 1,5 maand heeft hij elke dag uren lang gehuild. Ik was echt helemaal kapot. Toen ik op een avond een filmpje voorbij zag komen waarin er duidelijk werd uitgelegd dat Jezus altijd op je wacht. Ik opende mijn bijbel weer voor het eerst en het eerste verhaal wat ik zag was het verhaal over de verloren zoon. Ik las dit verhaal nu heel anders en barste weer in tranen van geluk uit. Sinds die dag ben ik elke dag actief bezig met mijn relatie met Jezus. Mijn vriend bekeerde zich waardoor wij samen onze relatie konden richten op Jezus en ons beide nieuwe mensen voelen. En zo de beste ouders kunnen zijn voor ons zoontje.

God is zo goed!