
Leon Van der Hel
Ik ben opgevoed in een groot gezin waarin iedereen bij het geloof is gebleven. Als enige nam ik vanaf mijn zestiende afstand van de kerk en het geloof. Ik geloofde nergens meer in en zocht eerder naar manieren om het geloof te ontkrachten dan te onderzoeken.
Door persoonlijke omstandigheden raakte ik geestelijk vermoeid en begon ik na te denken over de zin van het leven. Wat doe ik hier eigenlijk?
Ik had veel gesprekken met mijn zwager over het geloof. Zijn toen recente bekering en Gods werk in zijn leven maakten diepe indruk op mij. Toch twijfelde ik. maar zijn getuigenis bleef echter in mijn gedachten.
Op een gegeven moment zei ik tegen mijn vrouw: "Als de Bijbel zegt dat er rust en vrede te vinden zijn in Gods Woord, dan ga ik het ontdekken." Ik begon te bidden en de Bijbel te lezen.
Vanaf dat moment veranderde mijn leven. Gebed na gebed werd verhoord en ik ervaarde Gods aanwezigheid en leiding. Waar ik eerst onzeker en doelloos was, heb ik nu rust, vrede en zekerheid gevonden in Jezus Christus.
Ik ben dankbaar voor mijn kinderdoop en wil deze niet verwerpen. Deze doop is voor mij een bevestiging van mijn wedergeboorte en persoonlijke geloof. Met mijn doop wil ik openlijk getuigen dat God leeft en dat ik mijn toekomst in Zijn handen leg.

