Marianne van 't Veld
Mijn naam is Marianne, ik ben 49 jaar en woon samen met mijn twee zoons en ik heb een partner.
Ik ben nooit bewust op zoek geweest naar God, maar er leefde altijd iets in mij dat ik moeilijk onder woorden kon brengen. Iets wat niet tastbaar was, maar er wél was.
Hoewel ik het geloof niet van huis uit heb meegekregen, waren mijn opa en oma gelovig. Dat heeft onbewust altijd iets in mij geraakt. Als ik terugkijk, voelde ik me altijd op mijn gemak bij gelovige mensen – er was rust, openheid, en iets wat me raakte, zonder dat ik precies wist wat.
Met mijn oma ging ik vroeger vaak langs mensen in het dorp: als iemand ziek was, een kindje had gekregen of een jubileum vierde. Dat deden we gewoon, omdat het erbij hoorde – om te laten weten dat je aan iemand denkt. Ik vond dat heel normaal en had nooit door dat dit eigenlijk ook iets was wat bij het geloof en de kerk hoorde. Nu besef ik dat dat omzien naar elkaar juist is wat Jezus ons heeft voorgedaan.
Toch hield iets in mij me jarenlang tegen om open over mijn gevoelens voor God te praten.
De afgelopen jaren veranderde dat. Mijn interesse in het geloof groeide, zonder dat ik er bewust naar zocht. Het geloof kwam als het ware naar míj toe. Alsof ik niet zelf zocht, maar gevonden werd.
En ik leerde langzaam mijn eigen overtuigingen los te laten en God toe te laten in mijn leven.
Via een vriendin kwam ik bij Mozaiek010 terecht, begon ik aan de Alpha-cursus en lees ik dit jaar de bijbel in een jaar. Daar leerde ik Jezus echt kennen. Hij raakte me – niet alleen als geloofsfiguur, maar als voorbeeld. Jezus laat zien hoe je kunt leven met liefde en vriendelijkheid, met vertrouwen, moed en wijsheid. En hoe woorden kracht kunnen hebben als ze uit liefde komen.
Steeds vaker denk ik aan Hem in spannende situaties. Als ik iets niet durf, herinner ik me wat Hij allemaal voor ons heeft gedaan – zonder angst of vrees. Dat geeft mij moed.
Ik kan misschien nog niet alles onder woorden brengen, maar ik weet dit zeker: ik wil mijn hart openstellen voor God. Ik wil dicht bij Hem leven, vertrouwend op Zijn leiding.
Daarom laat ik mij dopen. Niet omdat ik alles weet, maar omdat ik geloof dat God weet wie ík ben.
Ik wil Jezus volgen en leven zoals Hij – vol geloof, liefde en hoop.
